Bu soruyu ben dahil bugüne kadar birçoğumuz karşı taraf için düşünmüşüzdür. İster sevgilimiz ister eşimiz, anne-babamız, kardeşlerimiz, yanımızdaki her kimse onu koşulsuz sevmemiz gerektiğini düşündük durduk. Özellikle karşı tarafla sorun yaşadığımız ve kopmak istemediğimiz zamanlarda koşulsuz sevme duygusunu daha da derinden yaşadık. Ve bu hep karşı tarafı koşulsuz sevmekle ilgili oldu.
Peki ya kendi kendimizi koşulsuz ne kadar sevebildik? Bilerek veya bilmeyerek hatalar yaptığımızda, söylenmemesi gereken cümleler sarf ettiğimizde veya karşı tarafa çok kırılıp bir ilişkiyi terk ettiğimizde kendimizi tamamıyla koşulsuz sevebildik mi? Kendimizi bunları yaparken haklı görebildik mi?
Çoğu zaman kendi kendini sevmek ile kendi kendini egosal boyutta beğenmeyi ve kibri birbirine karıştırabiliyoruz. Kendi kendini koşulsuz sevmek aslında kişinin kendisini bütün hatalarına rağmen sevmesidir, anlayış göstermesidir ve olduğu gibi kabul etmesidir. Kendimizi cezalandırmak yerine yapmış olduğumuz hatadan ders çıkarıp bu istenmeyen durumu tekrarlamamaktır. Eğer geriye dönülmez bir yanlış yapmışsak, “ben de insanım hata yapabilirim” diyebilmektir. Çoğumuz maalesef kendi kendimizi koşulsuz sevmeyi bilmiyoruz. Halbuki en iyi arkadaşımız ve bizi hiçbir zaman terk etmeyecek sadece kendimiziz. Hal böyle iken bırakın kendimizi sevmeyi, kendimizi tanımaktan dahi imtina ediyoruz. Nelerden keyif alırız, hobilerimiz nelerdir? Boş vakitlerimizde ne yapmaktan hoşlanırız? Açık hava insanı mıyız yoksa daha çok evde kalmaktan hoşlananlardan mıyız? Ve en önemlisi de nelerden hoşlandığımızı rahatlıkla dile getirebiliyor muyuz? Açık havada yürümekten keyif almıyorsunuzdur ve bunu sırf arkadaşınız istedi diye içinizden gelmese dahi yapmak zorunda kalıyorsunuzdur. Günün sonunda ise kendinize her seferinde “neden sevmediğimi dile getirmiyorum” diye kızarken buluyorsunuzdur. Özellikle hangi davranışların size yapılmasını istemediğinizi bilmek ve dile getirmek, bu şekilde kendinize saygı göstermeyi öğrenmek ve sonuç itibariyle kendinizi olduğu gibi kabul edip sevebilmek. Bize küçükken genelde kendimizi sevmek öğretilmediği için bunu çokça pratik yaparak öğrenmemiz gerekiyor. Uzun ve meşakkatli bir yol ve emin olun denemeye değer. Her zaman sevgiyle kalın.